Przy wykonywaniu kopii przedmiotów, modeli i elementów użytkowych bardzo duże znaczenie ma sposób przeniesienia kształtu oryginału do przygotowanej formy. Na tym etapie łatwo przeoczyć najmniejsze elementy, które w późniejszym czasie wpływają na wygląd i wymiary gotowego odlewu. Znaczenie mają między innymi grubość ścianek, obecność podcięć, głębokość detali a także sposobność swobodnego wyjęcia detalu po związaniu masy. Materiały do odlewania i zalewania dobiera się zatem nie tylko i wyłącznie na podstawie rodzaju wykonywanego przedmiotu, niemniej jednak również planowanej liczby kopii i sposobu ich późniejszego wykorzystania. Przy pojedynczych realizacjach można uwzględnić inne rozwiązania niż przy produkcji seryjnej, gdzie metoda musi zachować własne właściwości przez sporo cykli pracy. Bardzo ważna jest również zgodność poszczególnych materiałów. Nie każda masa odlewnicza współpracuje z dowolnym silikonem, środkiem rozdzielającym czy dodatkiem barwiącym. Przed rozpoczęciem właściwej pracy warto zatem sprawdzić zalecenia dotyczące łączenia konkretnych produktów.
Wykonywanie zalew o wielkiej głębokości wiąże się z innymi wymaganiami niż przygotowywanie cienkich powłok albo niewielkich detali. Żywica do zalewania występuje w różnych odmianach, które różnią się w głównej mierze lepkością, w pewnych sytuacjach utwardzania i dopuszczalną grubością warstwy. Przy wyborze należy zwrócić uwagę na sposób, w jaki materiał będzie zachowywał się w formie. Jeżeli ma wypełnić wąskie szczeliny, zbyt gęsta konsystencja może utrudnić dotarcie do w zasadzie wszystkich fragmentów. Z kolei przy dużych powierzchniach istotne staje się równomierne rozprowadzenie mieszanki i kontrolowanie jej temperatury w trakcie wiązania. Warto być świadomym, że proporcje składników nie są jedynie wskazówką dotyczącą przygotowania. Ich zmiana może wpłynąć na przebieg reakcji i właściwości końcowego produktu. Osobnym zagadnieniem jest skurcz materiału, który w niektórych zastosowaniach może powodować niewielkie różnice wymiarowe. Przy elementach wymagających szczegółowego dopasowania do innych części należy uwzględnić tę sposobność już na etapie projektowania.
Przygotowanie adekwatnej formy wymaga uwzględnienia zarówno rodzaju wzorca, jak i materiału, który zostanie w przyszłości wlany do jej wnętrza. Silikon addycyjny i kondensacyjny różnią się sposobem utwardzania, stabilnością wymiarową a także wymogami dotyczącymi warunków pracy. W praktyce szczególnie istotne jest sprawdzenie, czy powierzchnia modelu nie zawiera substancji mogących zakłócić reakcję wiązania. Problem może pojawić się na przykład wtedy, gdy wzorzec został uprzednio pokryty nieodpowiednim preparatem albo wykonano go z materiału niezgodnego z wybranym silikonem. Trzeba też dopasować twardość formy do kształtu odlewanego przedmiotu. Przy licznych podcięciach zbyt sztywny silikon może utrudniać wyjmowanie kopii, natomiast zbyt miękki może odkształcać się pod naciskiem masy. Znaczenie moraz konstrukcja formy. Przy bardziej rozbudowanych modelach używa się nierzadko formy wieloczęściowe, które pozwalają oddzielić poszczególne fragmenty bez nadmiernego rozciągania materiału. Wymaga to jednakże szczegółowego zaplanowania miejsc podziału, ponieważ ich nieprawidłowe rozmieszczenie może pozostawiać widoczne ślady na gotowym elemencie.
W niektórych technikach zamiast żywic i mas syntetycznych stosuje się materiały mineralne. Gips do odlewów jest stosowany przy wykonywaniu ornamentów, elementów architektonicznych, modeli a także przedmiotów o zróżnicowanej fakturze. W trakcie przygotowania trzeba zwrócić uwagę na odcinek rozdrobnienia proszku, temperaturę wody i czas mieszania. Zbyt bardzo długie przygotowywanie masy może skrócić czas, w którym nadaje się ona do uzupełnienia formy. Nie bez znaczenia jest także chłonność samego podłoża. Jeżeli już forma albo wzorzec mają kontakt z wilgocią, może to wpływać na powierzchnię i proces wiązania gipsu. W zależności od przeznaczenia używa się różne odmiany tego materiału, ponieważ oczywiście nie każdy rodzaj ma taką samą odporność na uszkodzenia i obciążenia. Odlewy dekoracyjne i techniczne wymagają odrębnego podejścia do testom jakości. W pierwszym przypadku uwagę zwraca się na prawdę bardzo często na jednolitość powierzchni, ostrość krawędzi i odwzorowanie wzoru. Przy częściach technicznych testuje się głównie zgodność wymiarów, powtarzalność kształtu oraz właściwości materiału w ustaleniach użytkowania. Ewentualne niedokładności mogą wymagać dodatkowego szlifowania, implementacji lub ponownego wykonania szczegółu.
Zobacz także: żywica poliuretanowa do odlewów.